Aleksander Szembek herbu własnego (ur. ok. 1739 w Siemianicach, zm. 23 marca 1806 w Porębie Żegoty) – generał adiutant królewski od 1773 roku, łowczy ostrzeszowski w latach 1772–1776, wojski większy ostrzeszowski w latach 1769–1772, miecznik ostrzeszowski w latach 1765–1769, szambelan, konsyliarz ziemi wieluńskiej w konfederacji barskiej w 1768 roku, kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys Syn miecznika ostrzeszowskiego Józefa i Marianny ze Szwarcenberg-Czernych, córki Franciszka, kasztelana oświęcimskiego i wojnickiego.

Jako poseł księstw oświęcimskiego i zatorskiego wziął udział w elekcji Stanisława Augusta Poniatowskiego 6 i 7 września 1764 roku. 10 września wybrany deputatem na Trybunał Koronny z województwa krakowskiego. Uczestnik konfederacji barskiej, w 1769 roku związał się z partią podskarbiego wielkiego koronnego Teodora Wessla. Wczesną wiosną 1770 roku wmieszany w spisek marszałka sieradzkiego Józefa Bierzyńskiego. Uczestniczył w obronie Częstochowy od 31 grudnia 1770 roku do 15 stycznia 1771 roku. Na sejmiku deputackim województwa krakowskiego 14 lutego 1792 roku zaprzysiągł Ustawę Rządową 3 Maja, wybrany wówczas komisarzem granicznym województwa krakowskiego. W czasie insurekcji kościuszkowskiej rozkazem Tadeusza Kościuszki z 8 maja 1794 roku dostał się w skład Sądu Kryminalnego w Krakowie.