Następnie był ponownie rezydentem wywiadu w Paryżu (pod pseudonimem "Avalov"), skąd powrócił w 1947. Pracował w organach wywiadu zagranicznego, jak również szkolenia wywiadowców. Od 1967 był zastępcą szefa I Zarządu Głównego Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB). Zakończył służbę w stopniu generała majora.
Ordery i odznaczenia Order Lenina (30 października 1967) Order Czerwonego Sztandaru (24 listopada 1950) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (26 maja 1962) Order Wojny Ojczyźnianej II stopnia (5 listopada 1944) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie - 20 września 1943 i 4 grudnia 1945) Odznaka „Zasłużony Funkcjonariusz NKWD” (27 kwietnia 1940) Order 9 września 1944 (Ludowa Republika Bułgarii) I medale.
Bibliografia Антонов В. С., Карпов В. Н. Разведчики … — М.: Мол. гвардия, 2004.
https://web.archive.org/web/20121019175213/http://www.memo.ru/uploads/files/845.pdf (ros.)
Kategoria:Radzieccy szpiedzy Kategoria:Generałowie majorowie bezpieczeństwa publicznego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem 9 września 1944 Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1968 Kategoria:Ludzie urodzeni w Gandży