Blagoje Paunović (ser. Благоје Пауновић, ur. 4 czerwca 1947 w Pustym Šilovie, zm. 9 grudnia 2014 w Belgradzie) – piłkarz serbski grający na pozycji obrońcy. Rozegrał 39 meczów w reprezentacji Jugosławii. Jest ojcem Veljko Paunovicia, także piłkarza i reprezentanta Serbii i Czarnogóry.
Kariera klubowa Karierę piłkarską Paunović rozpoczął w klubie Partizan Belgrad. W sezonie 1965/1966 zadebiutował w nim w pierwszej lidze jugosłowiańskiej. W Partizanie grał do końca sezonu 1974/1975. Z kolei w 1966 roku dotarł z nim do finału Pucharu Mistrzów, jednak w przegranym 1:2 finałowym meczu z Realem Madryt nie zagrał.
W 1975 roku Paunović wyjechał do Holandii i został zawodnikiem FC Utrecht. Po dwóch sezonach gry w Holandii wrócił do Jugosławii i został piłkarzem drugoligowego OFK Kikinda. W 1978 roku grał w Stanach Zjednoczonych, w Oakland Stompers, a karierę kończył w 1979 roku w ojczyźnie, w Sinđeliciu Belgrad.