Kniaża (ukr. Княжа) – wieś na Ukrainie, w obwodzie czerkaskim, w rejonie zwinogródzkim, siedziba administracyjna rady wiejskiej. W 2023 roku liczyła 1138 mieszkańców. Historia Pierwsze wzmianki o wsi Kniaża pochodzą z lat 1732–1733, kiedy to liczyła 22 dymy. W tym czasie szlachta rosyjska otrzymywała liczne nadania ziemskie na Ukrainie. Książę Grigorij Potiomkin podarował swoim rodzicom swoje ukraińskie dobra. Wchodząca w ich skład włość Kozackie, do której należała Kniaża, znalazła się potem w rękach siostrzenicy Potiomkina, Barbary Engelhardt. Ta zaś wniosła ją w posagu Siergiejowi Golicynowi (zm. 1810). Kolejnym właścicielem wsi był ich syn Grigorij Siergiejewicz Golicyn (1779–1848), który zaangażował się w produkcję cukru. W tym czasie we wsi funkcjonowała cukrownia, gorzelnia i młyn wodny. Po śmierci Golicyna majątek poprzez małżeństwa jego córek znalazł się w posiadaniu Wranglów i Kurakinów.
W 1900 r. we wsi było 561 domów i 2622 mieszkańców. Znajdowały się tu cerkiew prawosławna (zbudowana w 1868 r.), szkoła przycerkiewna, 29 wiatraków, dwie kuźnie, wiejski bank, piekarnia, straż pożarna.
W czasie wojny domowej mieszkańcy Kniaży uczestniczyli w 1918 r. w lokalnym powstaniu zwinogródzko-taraszczańskim przeciwko austro-węgiersko-niemieckim okupantom i władzom Hetmanatu.