Według Zollingera nowoczesna klasyfikacja przepuklin powinna spełniać następujące warunki: opierać się na kryteriach anatomicznych, zawierać czynniki określające funkcję anatomiczną, umożliwiać powtarzalność klasyfikacji, i charakteryzować się: prostotą przydatnością do zastosowania w ośrodkach niespecjalistycznych, być przydatna w śródoperacyjnej ocenie przepuklin operowanych różnymi metodami. Powstało szereg klasyfikacji z których najczęściej używane są: klasyfikacja Gilberta zmodyfikowana przez Rutkowa i Robbinsa klasyfikacja Nyhusa klasyfikacja Shumpelicka klasyfikacja EHS (European Hernia Society)
Klasyfikacja Gilberta Klasyfikacja Gilberta oparta jest na doświadczeniu powołanej przez niego w roku 1980 grupy Hernia Analysis of Type and Surgery (CHATS).