Umarł o 20.35 podczas operacji mózgu spowodowanej komplikacjami po zawale.
Po śmierci Łobanowski został uznany ukraińskim bohaterem narodowym, uzyskał tytuł Bohatera Ukrainy, najwyższe państwowe odznaczenie. Stadion Dynama został nazwany jego imieniem oraz od 2003 roku odbywa się na nim na jego cześć turniej jego imienia.
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz ZSRR: 1961 wicemistrz ZSRR: 1960 zdobywca Pucharu ZSRR: 1964
Sukcesy trenerskie reprezentacyjne: wicemistrz Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej w RFN: 1988 brązowy medalista Igrzysk Olimpijskich w Montrealu: 1976 uczestnik turnieju finałowego Mistrzostw świata: 1982, 1986, 1990 klubowe: półfinalista Ligi Mistrzów: 1977, 1987,1999 zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów: 1975, 1986 zdobywca Superpucharu Europy: 1975 mistrz ZSRR: 1974, 1975, 1977, 1980, 1981, 1985, 1986, 1990 wicemistrz ZSRR: 1973, 1976 (jesień), 1978, 1982, 1988 brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1979, 1989 zdobywca Pucharu ZSRR: 1974, 1978, 1982, 1985, 1987, 1990
mistrz Ukrainy: 1997, 1998, 1999, 2000, 2001 wicemistrz Ukrainy: 2002 zdobywca Pucharu Ukrainy: 1998, 1999, 2000 finalista Pucharu Ukrainy: 2002
Sukcesy indywidualne wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 2 (1960, 1962) wynalazca strzału „suchy liść”