Kafar Birim (arab. كفر برعم) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Safedu w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po Sił Obronnych Izraela w dniu 4 listopada 1948 roku.
Położenie Kafar Birim leżała wśród wzgórz w północnej części Górnej Galilei, w odległości 11,5 kilometrów na północny zachód od miasta Safed. Według danych z 1945 roku do wsi należały ziemie o powierzchni 1225 ha. We wsi mieszkało wówczas 710 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 1224,4 Żydzi 0 publiczne 0,6 Razem 1225
Rodzaj użytkowanych gruntów hektary uprawy oliwek 14,3 uprawy nawadniane 110,1 uprawy zbóż 371,8 nieużytki 733,5 zabudowane 9,6
Historia W I wieku znajdowała się tutaj żydowska wieś Kefar Bar'am. Odwiedzający w XIII wieku istniejącą w tym miejscu arabską wieś Kafar Birim, opisywali pozostałości dwóch starożytnych synagog. Pozostałości jednej z tych synagog (datowanej na III wiek) nadal są widoczne. W 1596 roku Kafar Birim była dużą wsią, liczącą 114 muzułmańskich gospodarstw domowych. Mieszkańcy utrzymywali się z upraw pszenicy, jęczmienia, oliwek, winorośli, oraz hodowli kóz i uli. W okresie panowania Brytyjczyków Kafar Birim była dużą wsią.