Gibbon czapkowy, gibon czapnik (Hylobates pileatus) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny gibbonowatych (Hylobatidae).

Zasięg występowania Gibbon czapkowy występuje w południowo-wschodniej Tajlandii (na wschód i południe od rzek Mun i Takhong, zachodnia granica prawdopodobnie dawniej znajdowała się nad rzeką Bang Pakong), południowo-zachodnim Laosie (na zachód od rzeki Mekong) oraz północnej i zachodniej Kambodży (na zachód od rzeki Mekong); dawniej być może występował w południowym Wietnamie.

Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1861 roku brytyjski zoolog John Edward Gray nadając mu nazwę Hylobates pileatus. Holotyp pochodził z Kambodży.

Na podstawie doniesień z 1925 roku H. pileatus tworzy wąską strefę krzyżowania z H. lar w Parku Narodowym Khao Yai w środkowej Tajlandii, w szczególności w górnym biegu systemu rzecznego Takhong-Mun-Mekong. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.

Etymologia Hylobates: hulobatēs „przebiegający lasy”, od ὑλη hulē „las, teren lesisty”;