Po kulminacji dźwięki stają się coraz dłuższe i coraz mniej zróżnicowane, aż zostają tylko dwa: a–b. Epilog: wyciszenie i uspokojenie.

Znaczenie i odbiór utworu Mimo tego, że utwór był poświęcony pamięci Bartóka, Witold Lutosławski podkreślał, że świadomie nie wzorował się na muzyce węgierskiego kompozytora. Lutosławski przyznawał, że powstanie „Muzyki żałobnej” było dla niego początkiem nowego okresu, w którym tworzył swój język artystyczny. Usiłowałem stworzyć zespół środków, który stanie się moją własnością. I jest to właściwie pierwsze słowo, wypowiedziane tym nowym językiem, ale bynajmniej nie ostatnie.Wśród muzykologów pojawiały się głosy, że utwór był też reakcją na powstanie węgierskie w roku 1956, jednak Lutosławski temu zaprzeczał, choć nie wykluczał podświadomego wpływu wydarzeń na Węgrzech.

Już po premierze utwór spotkał się z dużym entuzjazmem krytyków i publiczności. Po prawykonaniu Bohdan Pociej pisał:Utwór ten jest odkryciem, olśnieniem, wstrząsem.