narrator, czekając na autobus do Innsmouth, zbiera na jego temat informacje w pobliskim Newburyport, według niego okraszone zabobonami.

Drugi rozdział dotyczy podróży do Innsmouth, opisanego jako rozpadające się, na wpół opuszczone, pełne odrapanych budynków i dziwnie wyglądających ludzi o wyraźnie powłóczystym chodzie miasteczko. Wszystko to wydaje się odrażające narratorowi, opisującemu „innsmouthski wygląd” – „dziwne, wąskie głowy o płaskich nosach i pękatych, wyłupiastych oczach”. Jedynie młody sprzedawca z lokalnego sklepu warzywniczego wydaje się normalny, jako że pochodzi z Arkham. Narrator uzyskuje od niego szereg informacji włącznie z mapą oraz namiarami na tubylca mogącego poszerzyć ogląd na Innsmouth – włóczącego się w poszukiwaniu alkoholu Zadoka Allena.

Większość trzeciego rozdziału skupia się na rozmowie narratora z Allenem. Zadok, starzec mieszkający w miasteczku od urodzenia, opowiada o zamieszkującej dno oceanu rasie rybio-żabich ludzi zwanych „głębinowcami”. Tym, którzy składają im ludzkie ofiary, przynoszą fortunę w postaci ryb oraz fantastycznie wykutej złotej biżuterii. Owe istoty chętnie wychodzą na ląd, aby parzyć się z ludźmi, wydając na świat zdeformowane potomstwo, które może żyć wiecznie.