Jerzy Aulich (ur. 22 stycznia 1923 we Lwowie, zm. 2 listopada 1992 we Wrocławiu) – polski bankowiec, w latach 1964–1982 dyrektor kilku oddziałów Narodowego Banku Polskiego na Dolnym Śląsku, radny wrocławski. Syn Gotfryda (zatrudnionego od 1921 w Polskim Banku Przemysłowym, a od grudnia 1923 w Banku Gospodarstwa Krajowego), i Kazimiery z domu Raczyńskiej, starszy brat Jana (ur. 1931); do 1941 uczeń lwowskiego III gimnazjum im Batorego.
Po wkroczeniu Niemców do Lwowa w 1941 pracował jako pomoc techniczna, laborant i karmiciel wszy w instytucie Weigla. Po wojnie repartiował się do Polski, tu w Warszawie w 1951 ożenił się z Jadwigą z Langiewiczów. Pracę zawodową rozpoczął w bankowości; w 1964 powołany został na stanowisko dyrektora oddziału NBP w Oławie, później (w 1968) – dyrektora III Oddziału Miejskiego we Wrocławiu, następnie (1970) zastępcy dyrektora oddziału wojewódzkiego NBP, wreszcie (1974) dyrektora V Oddziału NBP we Wrocławiu.
Był także radnym Dzielnicowej Rady Narodowej Wrocław – Stare Miasto (w kadencji od 1969 r.)
W 1977 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Aktywny członek Towarzystwa Miłośników Lwowa i Towarzystwa Filatelistycznego, brał udział w licznych wystawach filatelistycznych, otrzymywał na nich liczne nagrody.