Aby rozpocząć pracę modem musi najpierw znaleźć kanał dosyłowy, czyli tzw. downstream – wybrany do nadawania fragment pasma o szerokości 6 lub 8 MHz. W tym celu przeszukuje kanały TV zgodnie z rastrem PAL lub NTSC, przesuwając się odpowiednio o 6 lub 8 MHz. Jeśli nie znajdzie kanału dosyłowego na dobrze znanych częstotliwościach szukając według rastra, wówczas przechodzi do skanowania dokładnego co 1 MHz. Po odnalezieniu sygnału dosyłowego modem dokonuje ekstrakcji danych z paczki MPEG-2 – informacji o torze zwrotnym (upstream). Informacje te to m.in. częstotliwość, na której może nadawać (np. 35 MHz), szerokość kanału oraz sloty czasowe, w których może przeprowadzić transmisję. Opcjonalnie, jeśli modem jest zgodny z wersją DOCSIS 3.0, może dołączyć inne kanały Downstream i Upstream w celu zwiększenia dostępnego pasma transmisji aż do setek Mbps. Po wynegocjowaniu mocy nadawania modem przechodzi do części IP – pobiera przez DHCP adres IP, następnie plik konfiguracyjny z TFTP i czas z serwera ToD. Opcjonalnie włączane jest także szyfrowanie danych (zwykle DES lub 3DES), które w DOCSIS nazywa się BPI+ (ang. Baseline Privacy Interface). Kontroler CMTS autoryzuje modem, który odszukuje w strumieniu dane kierowane do urządzeń podłączonych poprzez porty Ethernet lub USB i przekazuje je dalej (jako bridge) na podstawie adresu MAC.