Dostał awans na kapitana i został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari.
Po przejściu z armią generała Macieja Rybińskiego pruskiej granicy, otrzymał 29 grudnia 1831 roku dymisję z wojska.
Osiadł w Poznaniu, gdzie brał czynny udział w życiu gospodarczym miasta. Działał również w organizacjach niepodległościowych (m.in. w czasie wydarzeń w latach 1846 i 1848). Po powstaniu Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk brał czynny udział w jego pracach, przez pewien czas będąc jego skarbnikiem.
Od 1860 roku był radnym miejskim, a później honorowym rajcą magistratu. Od lat 40 XIX wieku do końca życia był starszym (seniorem) poznańskiej parafii ewangelicko-reformowanej (kalwińskiej) Św. Piotra.
Leon Chlebowski żenił się dwukrotnie. Jego pierwszą żoną była ewangeliczka Anna Kurnatowska. Drugą żoną była od około 1840 roku z Antoniną Ostrowską (1820–1892, I voto Kozłowską). Nie miał dzieci.
Rzekomo na kilka dni przed śmiercią przeszedł na katolicyzm, w co powątpiewał jego pastor ewangelicki, twierdząc, że jeszcze 26 lutego przyjął ewangelicką komunię z rąk pastora, a księdza katolickiego do nieprzytomnego męża sprowadziła katolicka żona.