Doświadczenie rolnicze i znajomość botaniki Warburga okazały się niezbędne do ukończenia w 1902 roku książki Herzla pod tytułem „Stare nowe państwo” (niem. Altneuland). Warburg wyraził także chęć pomocy ruchowi syjonistycznemu w praktycznym rozwoju rolnictwa, nie chciał jednak angażować się w działalność ideologiczno-polityczną. W latach 1899 i 1900 Warburg odbył podróż badawczą po Bliskim Wschodzie, odwiedzając Palestynę, Syrię, Turcję i Cypr. Podczas podróży badał lokalną roślinność, koncentrując się na hodowli roślin i zwierząt przydatnych dla osadnictwa żydowskiego w Palestynie. Spotkał się i wymienił wiedzą z , Josefem Treidlem i . Ich współpraca zaowocowała potem realizacją licznych projektów, jednak na tym wczesnym etapie badań dostrzeżono duże korzyści gospodarcze z rozwoju hodowli bawełny.

W 1903 roku Warburg uczestniczył w Szóstym Kongresie Syjonistycznym w Bazylei. Stał się on miejscem konfrontacji między Herzlem i jego zwolennikami a syjonistami odrzucającymi brytyjską propozycję osiedlenia się żydowskich kolonizatorów w Ugandzie. Herzl widział, że wszystkie dotychczasowe starania zakończyły się niepowodzeniem, a jedyną sensowną propozycją pozostającą na stole negocjacji był brytyjski plan ugandyjski.