Warburg szukał sojuszników i w tym celu nawiązał liczne kontakty z międzynarodowymi przywódcami syjonistycznymi, którzy popierali jego praktyczne podejście do osadnictwa w Palestynie. W 1909 roku Warburg i Ruppin założyli wspólną firmę zajmującą się kupnem ziemi w Palestynie. Równocześnie starali się organizować żydowskich lekarzy i naukowców, aby świadczyli usługi medyczne w Palestynie. Najważniejszym ówczesnym wyzwaniem była walka z malarią i jaglicą. Warburg zainicjował utworzenie w 1909 roku gimnazjum Rechawia w Jerozolimie. Była to druga, po gimnazjum Herclija, szkoła średnia ucząca młodzież w języku hebrajskim. W latach 1911–1921 Warburg był trzecim prezydentem Światowej Organizacji Syjonistycznej.
W 1920 roku Warburg zamieszkał w brytyjskim mandacie Palestyny. W 1922 roku założył Instytut Rolnictwa i Nauki, który w 1931 roku stał się wydziałem rolniczym Agencji Żydowskiej. Instytut miał być przekształcony w Wydział Rolnictwa Uniwersytetu Hebrajskiego, ale w końcu stał się niezależną jednostką badawczą: Centrum Badań Rolniczych i Wulkanicznych. W 1931 roku Warburg został dyrektorem Instytutu Zakładu Botaniki i Zoologii na Uniwersytecie Hebrajskim. Zmarł 10 stycznia 1938 w Berlinie.