Wawrzyniec Chlebowski, kryptonim: Lau. Chle. (zm. po 1626) – polski XVII-wieczny poeta okolicznościowy i panegirysta.
Elementy życiorysu Pochodził ze szlachty mazowieckiej. W 1607 roku pisał się „z Łowicza”. Był wtedy – być może – urzędnikiem arcybiskupim na zamku łowickim. Od 1608 roku żył w Krakowie.
Utrzymywał się z pracy pisarskiej, uzyskując, głównie dzięki panegirykom, opiekę różnych mecenasów, m. in. Anny Wazówny, Anny Radziwiłłowej, księżny kurlandzkiej. Jako literat był ustawicznym plagiatorem, przepisywał lub parafrazował wielu autorów. Ponawiał wydania własnych pism, zmieniając jedynie tytuł i dedykację; czasem przypisywał różnym osobom ten sam nakład. Interesowała go tematyka polityczna, m. in. sprawy tureckie. Zmarł po 1626.
Twórczość Wydał co najmniej 20 broszur poetyckich. Do bardziej znanych należą utwory: Lament żałosny Korony polskiej, ojczyzny miłej na teraźniejsze rozruchy rokoszowe i trwogi w roku 1606 i 1607 d.