Keller malował krajobrazy o motywach brazylijskich, portrety oraz obrazy historyczne. Jego twórczość można podzielić na trzy okresy. Pierwszy charakteryzuje edukacja rysunkowa i dojrzewanie kolorystyczne pod kierunkiem Canona. Drugi okres jest naznaczony wpływem sztuki Feuerbacha i pozwolił Kellerowi odnaleźć własny styl. Wreszcie około 1885–1886 rozpoczął się trzeci okres, wyróżniający się przede wszystkim reprezentacyjnymi zleceniami.

W trzecim okresie kolorystyka uległa wyraźnej zmianie – jaskrawy i świetlisty koloryt ustąpił miejsca chłodniejszej palecie przechodzącej w srebrzystoszare i złocistożółte tony. Malarstwo pejzażowe Kellera nosi wyraźne znamiona wpływu Arnolda Böcklina, co dokumentuje efektowne przedstawienie „Grobu Böcklina” (1901–1902).

Wybrane dzieła „Podróżnicy w Brazylii” (1863) „Zatoka Rio de Janeiro” (1864) „Śmierć Filipa II” (1867) „Alchemik” (1868) „Nowoczesna Diana” (1872) Projekty kurtyny teatralnej dla Drezdna (1874–1876) „Humboldt nad Orinoko” (1877) „Zwycięstwo margrabiego Ludwiga Wilhelma Badeńskiego w bitwie pod Salankemen, 1691” (1879) „Hero i Leander” (1880) „Flora” (1883)