W czasie wojny Černá Pole było połączone z centrum linią tramwajową prowadzącą przez nowo przebitą ulicę (dzisiejsza ulica Milady Horákové).

Po wojnie powrócono do koncepcji uruchomienia trolejbusów w Brnie. Zaproponowano budowę sześciu linii, ale wykonanie projektów odłożono na dwa lata. Dopiero w 1948 r. zatwierdzono trzy linie (Komárov – Tuřany, Hlavní nádraží – Slatina, náměstí Rudé armády (dzisiejsza pętla „Česká”) – Královo Pole). Zaraz potem rozpoczęto budowę wszystkich tych odcinków.

Po raz pierwszy pasażerowie mogli przejechać się trolejbusem dnia 30 lipca 1949 r. na linii łączącej Brno hlavní nádraží ze Slatiną (Přemyslovo náměstí). Jesienią tego samego roku, 6 listopada otwarto drugą linię od náměstí Rudé armády do Královo Pola (po ulicach Jana Babáka, Dobrovského i Vodova). 31 grudnia 1949 r. uruchomiono trzecią linię z Komárova do Tuřan (pętla przed kościołem). Dla trolejbusów zarezerwowano część zajezdni tramwajowej Husowice, która znajdowała się bardzo daleko od wszystkich trzech linii. Dlatego konieczne było zbudowanie dużej liczby odcinków technicznych sieci.