Mangustka długonosa, kuzimanze (Crossarchus obscurus) – gatunek drapieżnego ssaka z podrodziny Mungosinae w obrębie rodziny mangustowatych (Herpestidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1825 roku francuski przyrodnik Frédéric Cuvier, nadając mu nazwę Crossarchus obscurus. Holotyp pochodził z Sierra Leone.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Crossarchus: krossoi „frędzel”; ἀρχὀς arkhos „odbyt”. obscurus: „ciemny”.
Zasięg występowania Mangustka długonosa występuje w Afryce Zachodniej – w Gwinei, Sierra Leone, Liberii, Wybrzeżu Kości Słoniowej i Ghanie.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 30–37 cm, długość ogona 14,6–21 cm, długość ucha 2–2,6 cm, długość tylnej stopy 6–7,3 cm; masa ciała 0,45–1 kg. Mangustka długonosa ma bardzo długą, wąską głowę i pysk z nozdrzami wysuniętymi pod górną wargę.
Występują w różnych kolorach. Ich futro jest mieszanką kolorów brązowego, szarego i żółtego. Końcówki futra są nieco jaśniejsze, natomiast przy ciele oraz na nogach ciemniejsze.
Ekologia Występuje na wysokości do 1000 metrów. Zamieszkuje tereny wilgotnych lasów tropikalnych oraz mokradeł.