Puszka Pandory – polska komputerowa gra tekstowa stworzona w 1986 roku przez Marcina Borkowskiego na komputer ZX Spectrum.

Fabuła Puszki Pandory była inspirowana powieścią Głowa Kasandry Marka Baranieckiego. W grze gracz wcielał się w agenta specjalnego mającego zniszczyć wrogi system rakietowy na nieokreślonej wyspie. Postać była poruszana za pomocą zestawu komend – krótkich zdań lub pojedynczych słów (około 20).

W pierwotnych planach twórcy, Puszka Pandory miała być jedynie testem sprawdzającym, w jaki sposób można dokonać kompresji danych w pamięci ZX Spectrum. Gra po ukazaniu się na giełdach zyskała dużą popularność i doczekała się pozytywnej recenzji w piśmie „Bajtek” - zresztą jako pierwszej polskiej gry komputerowej zrecenzowanej przez czasopismo, na dwóch stronach, z ręcznie rysowaną mapą. Recenzent Karol B. Mirowski (tak naprawdę był to pseudonim samego Borkowskiego) wytknął grze ubogą oprawę graficzną, szczątkowe udźwiękowienie, brak możliwości zapisu stanu gry i, dysponującym 48 kilobajtami pamięci RAM wielką jak na owe czasy mapę - 40x40 lokacji.