uropygialis).
Podgatunki i zasięg występowania Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) i autorzy AviList wyróżniają obecnie 17 podgatunków C. esculenta: C. e. minuta Stresemann, 1925 – wyspy Tanahjampea i Kalao (obok Celebesu) C. e. esculenta (Linnaeus, 1758) – środkowy i południowy Celebes przez wyspy Banggai i Sula po środkowe i południowe Moluki C. e. manadensis Salomonsen, 1983 – północny Celebes do wysp Sangihe i Talaud C. e. spilura G.R. Gray, 1866 – północne Moluki C. e. amethystina Salomonsen, 1983 – wyspa Waigeo (u wybrzeży północno-zachodniej Nowej Gwinei) C. e. numforensis Salomonsen, 1983 – wyspa Numfoor (u wybrzeży północno-zachodniej Nowej Gwinei) C. e. nitens Ogilvie-Grant, 1914 – Nowa Gwinea, wyspy przy jej zachodniej części, Yapen, Karkar. Obejmuje wcześniej wyróżniany podgatunek erwini. C. e. misimae Salomonsen, 1983 – Luizjady, Wyspy Trobrianda, wyspa Woodlark, być może także Wyspy d’Entrecasteaux C. e. tametamele Stresemann, 1921 – Nowa Brytania, Long Island, wyspy Witu i Tolokiwa (Archipelag Bismarcka) C. e. stresemanni Rothschild & E. Hartert, 1914 – Wyspy Admiralicji C. e. heinrothi Neumann, 1919 – Nowa Irlandia, Nowy Hanower i Djaul (centralny Archipelag Bismarcka). Obejmuje proponowany podgatunek kalili uznany za młodszy synonim. C. e.