Po klęsce korpusu krótko po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., został szefem służby chemicznej 218 Dywizji Strzeleckiej. Na pocz. października tego roku pod Melitopolem dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w różnych obozach jenieckich. Pod koniec lipca 1943 r. wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). W poł. października tego roku ukończył kurs w szkole propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem, po czym w stopniu majora objął funkcję inspektora ds. wyszkolenia wojskowego sztabu gen. A. A. Własowa. Prowadził inspekcje Batalionów Wschodnich, stacjonujących na terytorium III Rzeszy. Od listopada 1944 r. współuczestniczył w formowaniu oddziałów sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Brał też udział w napisaniu regulaminu dyscyplinarnego Sił Zbrojnych KONR. Na pocz. lutego 1945 r. skierowano go sekretnie nad Ren w celu ześrodkowania Ostabatalionów Grupy Armii „Zachód” i przeniesieniu ich w rejon Pragi. Pod koniec marca tego roku stanął na czele grupy oficerów Sił Zbrojnych KONR, która przeszła pod Pragę i poddała się Amerykanom. Po zakończeniu wojny został już w maju przekazany Sowietom. W poł.