Od 1934 do 1940 dyrektor Szpitala Psychiatrycznego w Kochanówce.
Podczas okupacji niemieckiej zmuszony do opuszczenia Kochanówki, w 1943 podjął pracę w Ubezpieczalni Społecznej w Częstochowie. Od kwietnia 1945 ponownie na stanowisku ordynatora i zastępcy dyrektora w Lublińcu. Zmarł w 1959 roku, został pochowany na cmentarzu w LublińcuWięcek Z. Wspomnienie pośmiertne o Mateuszu Siemionkinie (1883-1959). Neurologia, Neurochirurgia i Psychiatria Polska 15, (6), ss. 949-950, 1965.
W 1916 roku ożenił się z Janiną Jerzykowicz, primo voto Kamińską. Jego pasierbem był Zbigniew Kamiński (1908–1961), biolog.
Należał do Polskiego Towarzystwa Neurologicznego, Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, po wojnie członek Śląskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Neurologów, Neurochirurgów i Psychiatrów.
Odznaczony Złotym Krzyżem ZasługiMonitor Polski nr 23 (22 III 1956) i Odznaką „Za wzorową pracę w służbie zdrowia”. W 1972 roku na budynku Szpitala Psychiatrycznego w Lublińcu odsłonięto upamiętniającą go tablicęBrożek K: „Siemionkin Mateusz” W: Słownik biograficzny polskich nauk medycznych XX wieku. Tom 2, zeszyt 1. Warszawa, 1997 ss. 82-83.