W 1874 rząd brytyjski zatrudnił go jako szefa wyprawy archeologicznej do Palestyny. Wśród szeregu odkryć wymienić należy grobowiec starotestamentalnego Szebny w Silwan w Jerozolimie. Zidentyfikował przypuszczalne Azal (hebr. אצל) w Wadi Yasul na południe od Jerozolimy. Archeolog przeprowadził pierwsze sondaże w Emmaus Nicopolis.
Na kolejne ekspedycje wysyłał go też rząd francuski: do Syrii i nad Morze Czerwone. W 1875 otrzymał Legię Honorową. W latach 1880–1882 był wicekonsulem w Jaffie. Po powrocie do Francji został dyrektorem Szkoły Języków Wschodnich i profesorem Collège de France. W 1889 został członkiem Académie des Inscriptions et Belles-Lettres. W 1896 promowano go na konsula generalnego, w 1906 na ministra pełnomocnego.
Publikacje Obok licznych artykułów w czasopismach naukowych orientalista opublikował: Palestine inconnue (1886) Etudes d'archéologie orientale (1880 i kolejne) Les Fraudes archéologiques (1885) Receuil d'archéologie orientale (1885 i kolejne) Album d'antiquites orientales (1897 i kolejne) (1896): Archaeological Researches in Palestine 1873-1874, tłum