29 lipca 1943 zaatakował między Zwierzyńcem a Biłgorajem pociąg wojskowy z niemiecką jednostką pacyfikacyjną, wykolejając lokomotywę i staczając półgodzinną walkę z Niemcami, w wyniku której zabito kilkunastu Niemców i opanowano dwa wagony oraz zdobyto broń i amunicję. W sierpniu 1943 wrócił do Warszawy i tam kontynuował działalność w GL–AL. Mianowany kapitanem, od 1945 funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa. Od 6 listopada 1946 był adiutantem gen. Grzegorza Korczyńskiego, wiceministra Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (MBP). W okresie od 1 lutego 1949 do 30 listopada 1949 pracował na stanowisku referenta w Departamencie Szkolenia, Wydział Kultury Fizycznej i Sportu, Sekcja Sportu Wyczynowego MBP w Warszawie. Został zwolniony dyscyplinarnie.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera D-1B-27)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Odznaczenia Order Krzyża Grunwaldu III klasy (19 listopada 1946)M.P. z 1947 r. nr 29, poz. 258 „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą, oraz za gorliwą pracę i sumienne wykonywanie obowiązków służbowych”., Krzyż Walecznych (17 grudnia 1946)M.P. z 1947 r. nr 23, poz.