Postanowienie to przewidywało likwidację wszelkich pozostałych organizacji literackich (w przypadku Ukrainy były to: Wszechukraiński Związek Pisarzy Proletariackich, Pług, Mołodniak, Zachodnia Ukraina) oraz ustanowienie komitetu przygotowawczego dla stworzenia jednolitej organizacji pisarzy radzieckich wraz z odpowiadającymi mu komitetami w poszczególnych republikach związkowych. Organizacje pisarzy w poszczególnych republikach wchodziły w skład ZP ZSRR jako struktury podporządkowane.
Kierownicza rola partii komunistycznej realizowana była w Związku Radzieckich Pisarzy Ukrainy poprzez wewnętrzny komitet partyjny. Działalność prowadzona była pod nadzorem KGB, a pułkownicy tej struktury bywali mianowani sekretarzami prezydium organizacji.
Organizacja dysponowała własnym wydawnictwem Radianśkyj Pyśmennyk (obecnie Ukrainśkyj Pyśmennyk). Związane były z nią takie organy prasowe, jak „Literaturna Ukraina” (Kijów), „Witczyzna” (Kijów), „Żowteń” (Lwów), „Prapor” (Charków). We współpracy z Ukraińskim Towarzystwem Przyjaźni i Związków Kulturalnych z Zagranicą wydawano pismo „Wseswit” (Kijów). Wspólnie z Instytutem Literatury im. Tarasa Szewczenki wydawany był periodyk „Radianśke Literaturoznawstwo” (obecnie „Słowo i Czas”).