W latach 30. udzielał się w gazetach (w języku jidysz) o orientacji lewicowej, wydawał dziennik „Frajnd” (1934–1935, jidysz: דער פֿרייַנד, w j. polskim „Towarzysz”). W latach 1937–1939 wydawał dwutygodnik „Majn Redendiker Film” (w j. polskim „Mój mówiony film”), który zawierał krytyczne artykuły, tłumaczenia i satyry.

W 1939 roku uciekł z rodziną do Lwowa (okupowanego przez ZSRR), gdzie pracował jako kierownik i wydawca Państwowego Teatru Żydowskiego.

Został pobity na śmierć przez ukraińskich kolaborantów podczas pogromu w Tarnopolu po wkroczeniu Niemców w 1941. Jego żona Khana została zamordowana w obozie zagłady w Bełżcu, a córka Sulamita przetrwała wojnę ukrywając się w Polsce.

Przypisy

Linki zewnętrzne Dzieła Altera Kacyznego w bibliotece Polona

Kategoria:Artyści związani z Warszawą Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Pisarze jidysz Kategoria:Polscy dramaturdzy XX wieku Kategoria:Polscy fotografowie Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku Kategoria:Polscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Polscy Żydzi zamordowani podczas Zagłady Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Żydowscy artyści Kategoria:Żydzi związani z Warszawą