mały Medicare – program ubezpieczeń społecznych, administrowany przez rząd Stanów Zjednoczonych (częściowo we współpracy z prywatnymi firmami ubezpieczeniowymi), zapewniający ubezpieczenie zdrowotne dla osób, które ukończyły 65 rok życia oraz dla młodszych osób z niepełnosprawnością fizyczną (bądź spełniającymi inne specjalne kryteria, jak np. schyłkowa niewydolność nerek).
Wprowadzenie Medicare jest systemem opartym na czterech częściach składowych: część A (ubezpieczenie szpitalne, pielęgniarskie i hospicyjne), część B (ubezpieczenie medyczne i ambulatoryjne), część D (ubezpieczenie leków na receptę) oraz – będącą alternatywą dla części A i B – część C (prywatna ochrona ubezpieczeniowa Medicare Advantage). Przed powstaniem Medicare tylko 51% osób w wieku 65 lat lub starszych miało ubezpieczenie zdrowotne, a prawie 30% żyło poniżej federalnego poziomu ubóstwa. „Original Medicare” plan (zanim powstał – pod wpływem „Balanced Budget Act of 1997”, beneficjentom programu Medicare dano możliwość, otrzymywania świadczeń Medicare przez prywatne plany ubezpieczeń zdrowotnych (takie jak HMO lub PPO), a nie przez pierwotny plan Medicare (Part A i B). Programy te były znane jako „Medicare+Choice” lub plan „Part C”.