Władzę w Neapolu objęła po nim Joanna II, która jako swego następcę wyznaczyła René I Andegaweńskiego, potomka Andegawenów walezyjskich – jednak z walk rozpoczętych po jej śmierci w 1435 zwycięsko wyszedł Alfons, król Aragonii.
Drzewo genealogiczne
Pierwsi Andegawenowie Karol I (ur. 1227–1285) – kr. Sycylii (od 1265); 1. (1246) Beatrycze, c. Rajmunda Berengara IV, ks. Prowansji; 2. (1268) Małgorzata, c. Odo, hr. Nevers i Auxerre Ludwik (ur. i zm. 1248) Blanka (ur. 1250–1270); 1. (1266) Robert III, hr. Flandrii Beatrycze (ur. 1252–1275); 1. (1273) Filip I, tyt. ces. Konstantynopola Karol II – kr. Sycylii (od 1285); 1. (1270) Maria, c. Stefana V, kr. Węgier Karol Martel (ur. 1271–1295) – ks. Salerno; 1. (1281) Klemencja, c. Rudolfa I, kr. Niemiec → Linia węgiersko-polska Małgorzata (ur. 1273–1299) 1. (1289) Karol, hr. Valois i Alencon Ludwik (ur. 1275–1298) – bp. Tuluzy (od 1296) Robert I (ur. 1278–1344) – kr. Sycylii (od 1309); 1. (1297) Jolanta, c. Piotr III, kr. Aragonii; (1304) Sancza, c. Jakuba II, kr. Majorki → Linia neapolitańska Filip (ur. 1278–1332) – ks. Tarantu (od 1294), desp. Akrananii, Etolii, Romanii, Pan Albanii i Wołoszczyzny (od 1304), ks. Achaii (od 1307), tys. ces. Konstantynopola (od 1313); 1. (1294 Tamara, c. Nikefor I, desp. Epiru;