Schronisko turystyczne „Biały Krzyż” (niem. Das Weißes Kreuz) – górskie schronisko turystyczne, które znajdowało się w Beskidzie Śląskim, na Przełęczy Salmopolskiej, zniszczone podczas II wojny światowej.
Historia W 1932 r. Rudolf Antoni wybudował drewniane, piętrowe schronisko, nazywane „Gospodą Antoniego” (od nazwiska gospodarza) lub po prostu „Białym Krzyżem”, ze względu na bliskość malowanego na biało krzyża, będącego symbolem Przełęczy Salmopolskiej. W listopadzie 1932 r. urządzono w budynku stację turystyczną oddziału bielskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.
Właściciel gospody, Rudolf Antoni pełnił w czasie II wojny światowej funkcję Ortsgruppenleitera na obszar Salmopola i gorliwie współpracował z władzami okupacyjnymiBarański Mirosław: Beskid Śląski. Pasma Klimczoka i Równicy. Przewodnik turystyczny, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa 1995. Wieczorem 15 lutego 1945 r. w schronisku doszło do potyczki partyzantów pod dowództwem majora Wasilija Anisimowa ps. Szczepanowicz, wycofujących się z Brennej, ze stacjonującym w nim (ukrytym na poddaszu) kilkunastoosobowym oddziałem SS. Od rzucanych w trakcie walki granatów schronisko spłonęłoMianowski Tomasz: Schroniska górskie w Karpatach Polskich w latach 1939-1945, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa-Kraków 1987, , s. 165.