The Hawk Is Howling udowadnia, że [Mogwai] wciąż zasługują na swoje miejsce na post-rockowym piedestale”.
Zdaniem Betty Clarke z dziennika The Guardian „Najnowszy album pionierów post-rocka z Glasgow nawiązuje do melodyjnego piękna płyty Mr Beast z 2006 roku. (...) Pozbawione tekstów piosenki są zachwycające, a jednocześnie przystępne”, zaś cały album, zdaniem recenzentki, to „nie tyle progresja, co godzinne dopieszczanie nowej estetyki Mogwai”. Lee Fullington z Prefix Magazine stwierdził, że „Muzyka Mogwai zawsze wykraczała poza słowa, ale jednocześnie domagała się nowego słownictwa. To gitary, fortepiany i faktury, które nie mają nazwy, ale pobudzają zmysłowe postrzeganie”.
W opinii Graysona Currina z magazynu Pitchfork „nowy album Mogwai, The Hawk Is Howling, to kolejne powtórzenie brzmienia zapoczątkowanego przez Happy Songs for Happy People z 2003 roku i kontynuowanego przez Mr. Beast z 2006 roku – dostajemy tu garść skróconych, ciężkich utworów, odpowiednią porcję sennych dryfów i okazjonalnych, sugestywnych, futurystycznie podkręconych piłek”.