Jeżeli celem jest uzyskanie wiedzy o sekwencjach zdarzeń typowych dla określonej grupy, to problemy dotyczące dojrzałości badanej osoby, jej pamięci, zainteresowania pozytywnym przedstawieniem siebie i użytej przez nią formy literackiej (np. opowiadania smutne i opowiadanie wesołe) mogą stanowić przyczynę wypaczeń rzeczywistości. Denzin (1970) widzi możliwość kontrolowania źródeł (dokumentów, wywiadów itp.) przez ich triangulację, czyli współrozpatrywanie, oraz analizę z perspektywy różnych aktorów pozostających w związku z badaną osobą. Procedura „ustalania faktów” polega zatem na szukaniu zgodności między różnymi źródłami i perspektywami. To jednak, co liczy się jak „fakty” w grupie badanych, często musi być rekonstruowane przez socjologa. Współcześnie dokumenty osobiste rozumiane jako dokumenty biograficzne ujmuje się najczęściej jako „akty świadomości społecznej”.