W generalnym sporze z przedstawicielami nurtów antypozytywistycznych o orientacji humanistycznej zarzucali oni metodzie biograficznej brak reprezentatywności uzyskiwanych danych. Argumentowali, że istnieje możliwość oszustwa ze strony twórcy dokumentu, że może mu braknąć obiektywizmu lub możności odzwierciedlania opisywanych faktów ze względu na zawodność pamięci, uprzedzenia, uleganie nastrojom, niewiedzę itp. Zwracali uwagę, że autorzy dokumentów osobistych wykazują tendencję do uproszczania opisywanych zdarzeń, ludzi i grup, że interpretują rzeczywistość, że język dokumentu bywa niejasny, że dokument może mieć literacki charakter.
Wielu zwolenników współczesnych nurtów humanistycznych i kierunków badawczych nawiązujących do kategorii znaczenia wykorzystywanie dokumentów osobistych uzasadnia metodologicznie. Zwracają oni uwagę, że problematyki zjawisk socjologicznych nie wyczerpuje ich wymiar makrospołeczny, że nie można nie doceniać podmiotowej roli jednostki w życiu społecznym. Z tego powodu uważają za konieczne uwzględnianie w badaniach społecznych perspektywy subiektywnej.