Zaczęły być traktowane jak przysługujące im prawo, co z jednej strony przyniosło eskalację żądań zagrażających efektywności systemu, z drugiej zaś – pokazało, jak dużą cenę płaci jednostka za sukcesy gospodarki rynkowej.

Struktura społeczna społeczeństwa kapitalistycznego Dziewiętnastowieczny kapitalizm wykreował strukturę klasowo – warstwową. Najogólniejsza formą prezentacji hierarchii społecznej jest podział na klasę wyższą, średnią i niższą. Na szczycie drabiny społecznej usytuowana jest klasa wyższa, posiadacze rozległych posiadłości ziemskich, wielkich korporacji, dworów, wpływu politycznego i nazwisk rodowych. Klasa wyższa to kategoria stosunkowo nieliczna i dystansująca inne kategorie w hierarchii bogactwa i władzy.

Wielu członków klasy wyższej należy do klasy rządzącej i do elity biznesu. Głównym wyznacznikiem przynależności do klasy rządzącej jest zinstytucjonalizowana władza. Władza rządząca obejmuje członków parlamentu i rządu, sekretarzy ministrów, członków specjalnych komitetów, osobistych doradców. Jeśli chodzi o elitę biznesu, to rodzina królewska w Anglii, która stanowi jądro Upper class, jest jednocześnie największym rentierem.