Enric Miralles Moya (ur. 25 lutego 1955 w Sant Feliu de Codines (Katalonia), zm. 3 lipca 2000 w Barcelonie) – hiszpański modernistyczny architekt urodzony w Katalonii. Wielokrotnie nagradzany za swoją pracę.

Życiorys Był nagradzanym hiszpańskim architektem. Jego żoną też była włoska architekt Benedetta Tagliabue. Studiował architekturę w Wyższej Szkole Technicznej Architektury na Uniwersytecie Politechnicznym w Katalonii. I później kontynuował naukę na Uniwersytecie Kolombii w Nowym Jorku. Swoją profesję rozpoczął u Alberta Viaplana (architekt kataloński). Pracował tam do roku 1983. W tym samym czasie był profesorem na Uniwersytecie Technicznym w Katalonii i na Uniwersytecie Kolumbii. Jego warsztat miał trzy etapy. Pierwszy (1983–1990) pracował ze swoją pierwszą żoną, Carme Piños. W drugim pracował sam (1990–1994). I w latach 1995–2000 zorganizował studio, które nazwał EMBT i rozpoczął pracę z Benedettą Tagliabue, swoją drugą żoną. W ostatnich latach swojego życia bardzo ważny był dla niego jego projekt. Dedykował go intensywnej formie w tym projekcie. Dotyczył dzieła, które dokładnie oddawało styl Mirallesa. W swoim krótkim życiu Miralles otrzymał wiele nagród. Np. Złotego Lwa na Biennale Architektury w Wenecji (1996). Był profesorem nadzorującym w wielu szkołach architektury, nie wyłączając w tym Harvardu.