W latach 1921–1923 słuchacz Akademii Sztabu Generalnego im. Frunzego w Moskwie i członek Mieszanej Rosyjsko-Polskiej Komisji Delimitacyjnej do spraw Ustalenia Granic oraz Sekretarzem Komisji Wojskowej Biura Polskiego KC RKP(b). Następnie do 1928 służył w Razwieduprze. 1 lutego 1926 został dowódcą 33 Pułku Strzelców, a 1 marca 1931 Naczelnikiem Zarządu Wojsk Pancernych Leningradzkiego Okręgu Wojskowego. Był ponadto wykładowcą w Wojskowo-Technicznej Akademii im. Feliksa Dzierżyńskiego i w szkole oficerskiej im. Józefa Unszlichta. Od 2 stycznia 1934–1935 dowódca 3 Brygady Lotniczej im. Siergieja Kirowa do zadań specjalnych. 1936 słuchacz wydziału operacyjnego Akademii Lotniczej. Od 31 stycznia 1937 dowódca i komisarz 5 Korpusu Lotniczego Ciężkich Bombowców.
Podczas „wielkiej czystki” 28 maja 1937 został aresztowany przez NKWD. 28 lipca 1938 Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR skazało go na śmierć za „szpiegostwo i udział w sprzysiężeniu wojskowym”. Stracony tego samego dnia w miejscu egzekucji NKWD Kommunarka pod Moskwą i tam pochowany anonimowoКоханский Владислав Станиславович..
Zrehabilitowany 7 lipca 1956 postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny, t.