Tło Gruzja była trybutariuszem Wielkich Seldżuków od lat 80. XI wieku. Jednak już dekadę później król Dawid IV umiał wykorzystać niepokoje wewnętrzne w imperium Seldżuków i ich problemy z łacinnikami, którzy w wyniku I krucjaty założyli swoje państwa na Bliskim Wschodzie. Dzięki umiejętnej reorganizacji Dawida stać było na sfinansowanie wielu akcji militarnych, do których wykorzystywał nie tylko własne siły, ale i zaciągał najemników spośród Kipczaków, Alanów, a nawet Łacinników. W wyniku wielu kampanii udało mu się rozszerzyć swoje władztwo i zaczął powoli wypierać muzułmanów z Gruzji. Sporym sukcesem było zmuszenie koczowników do zaprzestania sezonowych wypraw łupieżczych na jego ziemie. W 1096 lub 1097 roku zaprzestał płacenia trybutu i między 1103 a 1118 rokiem przeprowadził serię wypraw, w wyniku których przejął kontrolę nad kilkoma strategicznymi twierdzami przygranicznymiarmchairgeneral.com. Zaczął również wyprawiać się poza Gruzję, docierając aż do Araksu i Morza Kaspijskiego. Miało to na celu sparaliżowanie muzułmańskiego handlu przez południowy Kaukaz. Jego głównym celem było jednak odzyskanie Tbilisi, gruzińskiego miasta, które od ponad czterech wieków znajdowało się pod muzułmańską kontrolą.