Istnieją oczywiście opisy mówiące, iż sukces Gruzinów był owocem przewagi ich zdolności bojowych nad Turkami i faktu przewagi strategicznej – walki toczyły się na nierównym terenie, częściowo w ciasnym wąwozie, gdzie kawaleria turecka nie mogła swobodnie manewrowaćkaukaz.plBaranowski Bohdan, Baranowski Krzysztof, Historia Gruzji, Ossolineum, 1987. Niezależnie od tego, jak było naprawdę, faktem jest, że bitwa pozwoliła całkowicie zrzucić zależność turecką, a Gruzja wyrastała dzięki niej na liczące się państwo.

Zdobycie Tbilisi Po zwycięstwie Dawid IV, chcąc wykorzystać sytuację, rozpoczął oblężenie Tbilisi i w 1122 roku dopiął swego, zdobywając miasto. Kroniki gruzińskie mówią o rzezi wyznawców islamu w akcie zemsty za doznane krzywdy, ale zupełnie inny opis zawierają kroniki muzułmańskie. Arabski historyk al-Ayni pisze, iż gruziński król „okazał więcej szacunku i zrozumienia muzułmanom niż niejeden muzułmański władca”. Zdobycie Tbilisi miało wymiar nie tylko strategiczny czy ekonomiczny, ale również symboliczny. Była to bowiem stolica królestwa Iberii, państwa o starożytnym rodowodzie, w świadomości Gruzinów „przodka” królestwa Gruzji. Miasto to było do tego założone przez jednego z ważniejszych świętych gruzińskiego kościoła, króla Wachtanga Gorgasali.