Odys buduje tratwę, dzięki której przybywa na Ogygię, wyspę nimfy Kalypso. Ta przetrzymuje go przez siedem lat do momentu, gdy Hermes z polecenia przekonanego przez Atenę Zeusa nakazuje jej wypuścić Odyseusza. Kalypso daje Odysowi potrzebne zapasy i tratwę, dzięki której ten znowu wyrusza na morze, docierając na Scherię, wyspę Feaków, będącą swego rodzaju utopiąHomer, Odyseja, Pieśni I i V.. Ze związku z Kalypso rodzą się bliźniaki, o których również Homer nie wspomina. Według niektórych źródeł Telegonos był synem Kalypso, a nie Kirke.
Zauważywszy Odyseusza na plaży, Nauzykaa, córka króla Alkinoja ubiera go i karmi. Następnie Odys udaje się do pałacu, gdzie opowiada o swojej tułaczce. Feakowie obdarowują go skarbami cenniejszymi od tych, które zrabował z Troi i potem utracił, po czym, na jego prośbę, zabierają go (śpiącego) na ItakęHomer, Odyseja, Pieśni VI i XIII..
Już na Itace Atena przemienia go w starego żebraka, który w takiej postaci udaje się do chatki Eumajosa, swojego wiernego świniopasa, nierozpoznany przez niegoHomer, Odyseja, Pieśni XIII i XIV..
Na polecenie Ateny Telemach powraca ze Sparty na Itakę, unikając zasadzki przygotowanej przez zalotników Penelopy.