Roman Horoszkiewicz, ps. „Wojnicz” (ur. 5 stycznia 1892 w powiecie czortkowskim, zm. 11 grudnia 1962 w Opolu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, powstaniec śląski, po II wojnie światowej działacz kulturalny na Śląsku Opolskim.
Życiorys Pochodził z rodziny inteligenckiej o silnych polskich tradycjach niepodległościowych. Syn Tadeusza i Heleny z Dobek-Zarębów. Źródła podają różne nazwy jego miejsca urodzenia: Sołówka, Sałówka, Stalówka, zgodne są natomiast co do położenia tej miejscowości w powiecie czortkowskimOczywiście, chodzi o wieś Salówka (zob. ), która obecnie nie istnieje i jest dzielnicą wsi Jagielnica.. Ukończył gimnazjum w Krakowie. Następnie w 1910 roku podjął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim z dziedziny heraldyki i historii sztuki. Ukończył je dopiero w 1925, ze względu na służbę w Legionach Polskich i udział w III powstaniu śląskim.
Od 3 sierpnia 1914 służył w pierwszej kompanii kadrowej. 12 sierpnia tego roku przeszedł do oddziału konnego Władysława Prażmowskiego. Następnie służył jako konny ordynans w komendzie 1 pułku piechoty. We wrześniu 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii i wysłany na front włoski. Walczył w szeregach I batalionu 100 pułku piechoty. 19 grudnia 1917 pod Cortelazzo został ranny.