Maciej Lewenstein (ur. 1955 w Warszawie) – polski fizyk teoretyk o specjalności fizyka statystyczna, optyka kwantowa, sieci neuronowe.

Życiorys Magister Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego z 1978 roku. Doktorat na uniwersytecie w Essen (promotor prof. Fritz Haake) w 1983 roku. Rozprawę habilitacyjną wykonał w Instytucie Fizyki Polskiej Akademii Nauk w roku 1986. Pracował jako postdoc z laureatem Nagrody Nobla prof. Royem Glauberem na Uniwersytecie Harvarda, potem zatrudniony był w Saclay (francuskim Centrum Badań Jądrowych – CEA), następnie jako profesor na uniwersytecie w Hanowerze. 11 maja 1993 r. otrzymał tytuł profesorski w dziedzinie nauk fizycznych. Od 2005 r. pracuje w Barcelonie, w Institut de Ciències Fotòniques (Instytucie Fotoniki, ICFO) i Instituciò Catalana de Recerca i Estudis Avançats (Katalońskiej Instytucji Badań i Studiów Zaawansowanych, ICREA).

Prowadzi badania w obszarze optyki kwantowej, fizyki ultrazimnych gazów i informatyki kwantowej, znajdujące duży oddźwięk w środowisku naukowym (np. publikacja „Theory of high-harmonic generation by low-frequency laser fields” (Phys. Rev. A, 1994), której był pierwszym autorem, do roku 2016 cytowana była ponad 2100 razy). Oprócz fizyki jego pasją jest jazz i muzyka współczesna.