W grudniu 1985 został powołany na nowego premiera Walonii, urząd ten sprawował do lutego 1988. Od maja 1988 do września 1995 nieprzerwanie wchodził w skład belgijskich rządów, którymi kierowali kolejno Wilfried Martens i Jean-Luc Dehaene. Przez cały ten okres zajmował stanowisko wicepremiera, ponadto pełnił funkcje ministra sprawiedliwości i klasy średniej (od maja 1988 do marca 1992), ministra sprawiedliwości i spraw gospodarczych (od marca 1992 do czerwca 1995) oraz ministra obrony (od czerwca do września 1995).
W 1992, gdy był ministrem sprawiedliwości, podpisał m.in. opartą na pozytywnej opinii administracji więziennej decyzję o przedterminowym zwolnieniu z zakładu karnego Marka Dutroux. Decyzja ta wzbudziła szeroką krytykę po kilku latach, gdy okazało się, że Marc Dutroux dopuścił się kolejnych zbrodni.
Od 1995 do 2003 był sędzią Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W 2003 powrócił do pracy naukowej jako profesor Université de Liège i Université catholique de Louvain, a także wykładowca innych uczelni.