W epoce nowożytnej głównym, poza handlem, źródłem dochodów doupovskich mieszczan było sukiennictwo; pracowało tu 70–80 sukienników. Do innych znaczących rzemiosł zaliczało się garbarstwo i szewstwo, a na początku XIX wieku miasteczko wzbogaciło się o cegielnię. W 1903 połączyła je z Kadanią i Podborzanami linia kolejowa (Duppauerbahn).

Z 1896 pochodzi jeden z najpełniejszych opisów Doupova zawarty w przewodniku Čechy wydanym przez Jana Otto. Jego autorem jest Bedřich Bernau, zilustrowany został natomiast przez Antonína Lewego. Miasto, należące do powiatu politycznego Kadań i będące siedzibą powiatu sądowego, liczyło wtedy 261 domów z około 1600 mieszkańcami. W górnej części rynku stał ratusz z datą 1576 i herbem. Jeszcze wyżej znajdował się barokowy kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP przebudowany w 1745. Do zabytków zaliczał się również zamek (w ówczesnym kształcie od XVIII w.) oraz byłe kolegium pijarskie z kościołem św. Elżbiety. Pierwotnie wzniesione zostało przez jezuitów, a w 1896 mieściła się w nim szkoła obuwnicza. Po jezuitach pozostała w Doupovie biblioteka z 1200 woluminami. Wspomniany jest też mały kościółek św. Wolfganga przy drodze kadańskiej.