thumb|350px|Ks. Maksymilian Grochowski (siedzi po prawej); za nim stoi Maria Zientara-Malewska; po lewej siedzi prezes ZPwN, ks. Bolesław Domański, za nim inspektor szkolny Józef Mozolewski i (w okularach) dyrektor szkoły polskiej w Złotowie, Juliusz Zieliński; między nimi uczennice tej szkoły thumb|200px|Nagrobek w Głubczynie Maksymilian Grochowski (ur. 12 grudnia 1869 w Borzechowie na Pomorzu, w powiecie starogardzkim, zm. 7 listopada 1939 w Tucznie w powiecie wałeckim) – polski ksiądz katolicki, działacz polonijny, członek Związku Polaków w Niemczech.
Studiował w seminarium duchownym w Pelplinie; po otrzymani święceń kapłańskich (24 marca 1897) trafił do parafii w Oksywiu, gdzie przebywał do 1901; następnie do 1906 był wikarym w Godziszewie, a potem – administratorem parafii w Lutowie k. Sepólna Krajeńskiego. W parafii Jana Chrzciciela w Głubczynie k. Krajenki został w 1907 proboszczem i z wsią tą związał się na stałe. Jako działacz polonijny zabiegał po zakończeniu I wojny światowej o włączenie jego parafii (i całego powiatu złotowskiego, w do którego należy Głubczyn) w granice tworzącego się państwa polskiego;