I Wrocław 2010, s. 25..

Przed wyborami do Rady Miasta Krakowa z 1938 został wiceprezesem Prezydium Polskiego Bloku Katolickiego. Pełnił funkcję członka Rady Przybocznej Miasta Krakowa (1939-).

W czasie okupacji niemieckiej aresztowany przez Gestapo 6 listopada 1939 w ramach tzw. Sonderaktion Krakau, był więziony od listopada 1939 do lutego 1940 w Krakowie, Wrocławiu i obozie koncentracyjnym KL Sachsenhausen, co znacząco nadszarpnęło jego zdrowie. Po zwolnieniu 8 lutego 1940 zaangażował się w tajne nauczanie i wstąpił do Komitetu Trzech, w ramach którego zdobywał fundusze na pomoc dla uniwersyteckich asystentów i ich rodzin, szczególnie materialnie; brał także udział w tajnym nauczaniu uniwersyteckim.

W pracy naukowej zajmował się głównie historią średniowiecznego prawa polskiego, historią ustroju Polski od XIV do XVIII wieku oraz historią Krakowa. Opracował i przygotował do druku szereg źródeł do średniowiecznej historii Polski. W latach 1906–1946 był kierownikiem Katedry Dawnego Prawa Polskiego UJ.

Był aktywnym uczestnikiem życia środowiska naukowego;