W ramach tez badawczych często zakłada się, że Parzival poprzez różne odwzorowania miał przenieść immanencję dworskiego społeczeństwa na płaszczyznę uniwersalną. thumb|180px|Statua Wolframa von Eschenbacha w zamku Abenberg.
Jest prawdopodobne, że Wolfram przy pisaniu Parzivala korzystał z dzieła Perceval Chrétiena de Troyes, jego utwór jest częściowo wolną interpretacją Percevala. Jednak powieść Chrétiena jest tylko fragmentem, urywa się w ramach fabuły związanej z Gawainem. Nie ma potwierdzonych źródeł w odniesieniu do końca dzieła Wolframa (a więc końca przygód Gawaina, motywu orientalnego brata Parzivala i powołania bohatera na władcę Graala), jak i jego początku (historia rodziców Parzivala), tak więc uważa się Wolframa za pierwszego twórcę tych części. Wolfram pisał jednak w Parzivalu, że uważa on opis literacki Chrétiena – z którym był zaznajomiony – za nieprawidłowy i twierdził, że korzystał on z innego źródła, pochodzącego od prowansalskiego poety Kyota. O tym jednak nie ma żadnych informacji. W XX wieku utrwaliła się opinia, że owo źródło, jak też autor w rzeczywistości nigdy nie istnieli, a byli tylko tworem fikcji Wolframa.