Szyki aktywne są zazwyczaj złożone z wielu dipoli półfalowych rozmieszczonych i sfazowanych tak, że pożądana charakterystyka kierunkowa zostaje osiągnięta. Prosty szyk antenowy składający się z dwóch elementów zamocowanych poziomo, o długości połowy fali oraz zasilonych w fazie daje charakterystykę promieniowania na kierunku pod kątem prostym do płaszczyzny zawierającej przewodnik anteny. Typowym przykładem szyku prostego jest instalacja antenowa radaru pozahoryzontalnego Duga koło Czarnobyla.
Anteny mocno kierunkowe mogą być skonstruowane z dwóch lub więcej prostych dipoli półfalowych. Muszą być one rozmieszczone tak, żeby pola od danych elementów dodawały się na pewnych kierunkach i kasowały na innych. Taki zestaw elementów antenowych jest nazywany szykiem antenowym. Jeśli za szykiem dipoli umieszczony zostanie reflektor, wówczas promieniowanie zachodzi tylko w jednym kierunku – listek główny promieniuje w jedną stronę.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Anteny