Czumakowskie powstanie chłopskie 1931 (ros. Чумаковское крестьянское восстание 1931 г.) – antysowieckie wystąpienie zbrojne w Zachodniej Syberii 1931 r.
Powstanie wybuchło na początku lipca 1931 r. na terenie ubinskiego i północnego rejonów obwodu nowosybirskiego. Było odpowiedzią na nasilające się aresztowania przez OGPU przedstawicieli miejscowej ludności. Chłopi występowali pod hasłem: Precz z komunistami i kołchozami, niech żyje wolny handel, sprzeciwiając się forsowanej bezwzględnie przez władze stalinowskie kolektywizacji. Powstańcom w ciągu kilku dni udało się zająć 24 wsie, osady i chutory, likwidując sielsowiety. Zginęło kilkunastu działaczy komunistycznych i milicjantów. Zaczęto tworzyć powstańcze oddziały zbrojne. Brakowało zdecydowanie uzbrojenia strzeleckiego (początkowo powstańcy dysponowali ok. 30 karabinami ręcznymi i kilkudziesięcioma egzemplarzami samopałów własnej produkcji). Większość z nich uzbrojona była w widły i piki. Główny ośrodek powstania mieścił się we wsi Kreszczenskoje, dlatego w niektórych źródłach występuje ono pod nazwą powstania kreszczenskiego. Przywódcami powstańców stali się mieszkańcy okolicznych wsi: G.I. Gamzuliew, Uskow, Kokorin i N.M. Ostanin.