Briz-M (ros. Бриз-М) – dodatkowy człon górny rakiet Proton-K i Proton-M, produkowany przez Państwowe Produkcyjno Badawcze Centrum Kosmiczne im. M. Chruniczewa z siedzibą w Moskwie. Używany jest do wynoszenia satelitów na orbitę geostacjonarną. Człon ten (w konfiguracji Briz-KM) wykorzystywany jest również jako 3. człon rakiet Rokot, a w przyszłości (normalna wersja) ma być użyty wraz z rakietami Angara.
Dane techniczne Briz-M ma kształt cylindra o średnicy 4,10 m. Masa członu wynosi 2370 kg (bez paliwa). Użyty silnik 14D30 (inne oznaczenie to S5.98M) generuje ciąg 19,6 kN. Jako paliwo wykorzystywana jest toksyczna mieszanina dimetylohydrazyny (UDMH) oraz tetratlenku diazotu (N2O4). Udźwig wynosi 6150 kg na GEO.
Historia Pierwszy start członu Briz-M odbył się 5 lipca 1999 r. z Kompleksu startowego 81 (kosmodrom Bajkonur) na pokładzie rakiety Proton-K. Celem było wystrzelenie satelity Raduga. Start zakończył się niepowodzeniem ze względu na eksplozję 2. członu rakiety.
Pierwszy udany lot rozpoczął się 6 czerwca 2000 r. również w Bajkonurze za pomocą rakiety Proton-K, wskutek czego na orbitę dotarł satelita Gorizont-45.