Po wystąpieniu grigoriewców poparł stanowisko locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolity moskiewskiego Sergiusza w kwestii lojalności Cerkwi wobec władz radzieckich. Od 1924 do 1927 był locum tenens eparchii permskiej, zaś od 1925 do 1927 – także swierdłowskiej. W 1925 został biskupem kungurskim, ordynariuszem nowo powstałej eparchii. W lipcu 1927 na krótko aresztowany. Następnie od 1927 do 1929 był locum tenens eparchii swierdłowskiej z tytułem biskupa ałatyrskiego.
Od 1929 do 1930 był biskupem omskim, następnie przez rok – czeboksarskim. Następnie od listopada do grudnia 1931 był ordynariuszem eparchii swierdłowskiej i irbickiej. W grudniu 1931 aresztowany w Swierdłowsku, został przewieziony do Omska, a następnie skazany na zsyłkę do Kazachstanu za „prowadzenie agitacji kontrrewolucyjnej”. Do 1935 przebywał na zsyłce w Szawłowsku.
W 1935 wrócił do Swierdłowska, jednak nie podjął na nowo działalności duszpasterskiej. We wrześniu tego roku, pięć miesięcy po zakończeniu zsyłki, został aresztowany ponownie. Według różnych źródeł w 1936 lub 1937 został skazany na pięć lub osiem lat łagru.